Informujemy, iż nasz serwis wykorzystuje technologię plików cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.

Skuteczne motywowanie dziecka. Jakich wskazówek udzielać rodzicom?

Wiedza o tym, jak zmotywować dziecko do nauki, rozwoju czy domowych obowiązków w sposób skuteczny i zarazem odpowiadający jego potrzebom, jest dla rodziców bardzo istotna. Jakie najważniejsze informacje warto im przekazać?

Współczesna, oparta na wynikach badań wiedza psychologiczna o mechanizmach motywacji człowieka zwykle znacznie wykracza poza wiedzę potoczną, a niekiedy wręcz stoi z nią w sprzeczności. Podczas spotkania z rodzicami warto więc, by pracownik poradni przekazał im wiedzę o tym, jak mogą skutecznie motywować swoje pociechy, ale również o tym, jak tego robić nie należy. Warto zwrócić uwagę na popularne, ale błędne przekonania – dotyczące np. wymierzania kar, stosowania zakazów i nakazów (czyli przymusu), a także materialnych nagród.

 

Warto zacząć od tego, że im bliższa jest więź dziecka z rodzicem, tym większa będzie wewnętrzna motywacja samego dziecka do postępowania w taki sposób, by rodzic był z niego zadowolony. Rodzice powinni mieć świadomość, że okazywana przez nich radość i zadowolenie z zachowania dziecka jest dla niego jedną z najsilniejszych nagród – zwłaszcza jeśli jest to dziecko młodsze, choć zasada ta dotyczy również nastolatków. To właśnie dlatego wyrazy uznania, pochwały czy choćby uśmiech wdzięczności mamy czy taty są często w stanie zwiększyć motywację dziecka i sprawić, że będzie ono chętniej podejmowało nagrodzone w ten sposób czynności.

 

Z drugiej strony dzieci mają też inne potrzeby, w tym zabawy i przyjemności (również ważne dla ich rozwoju), które mogą stać w opozycji wobec obowiązków i czasem przeważać. Wówczas dziecko woli bawić się, niż sprzątać pokój, albo grać na komputerze, zamiast odrabiać lekcje. To często złości rodziców, bo wiąże się z ignorowaniem ich próśb i poleceń. A w złości łatwo popełnić błąd – nakrzyczeć na dziecko czy je ukarać („szlabanem” na komputer lub odebraniem ukochanej zabawki). Takie sytuacje są próbą dla więzi rodzica z dzieckiem i nie służą żadnej ze stron. Na szczęście można je rozwiązać inaczej.

Opracowała: Magdalena Goetz

Cały artykuł jest dostępny w Niezbędniku Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. 

NEWSLETTER